Nearpod Summer Camp Engage 2022

Właśnie skończyłam oglądanie nagrań sesji Nearpod Summer Camp Engage 2022, których nie mogłam obejrzeć, bo oglądałam inne na żywo i mam kilka refleksji. Najważniejsza jest taka, że chociaż Nearpod pięknie się rozwija, to nam, szaraczkom - użytkownikom podstawowego pakietu, dane jest tylko lizać lizaka przez szybę, ekscytując się możliwościami, z których nie skorzystamy. Niemniej jednak jak zwykle można znaleźć przy okazji wiele dobra edukacyjnego dla siebie i przygarnąć je do serca.
Cudowny kombajn edukacyjny, czyli Nearpod, znajdziemy tu: https://nearpod.com/ 

Postawmy na współpracę

 Aktywności i techniki wspierające współdziałanie i wzajemne uczenie się

Współpraca jest elementem niezbędnym do aktywnego uczenia się, dzięki temu nasi uczniowie widzą, że można do rozwiązania dojść różnymi drogami oraz uczą się komunikowania w celu rozwiązania problemu. Nie dostrzegam żadnych wad współpracy na lekcjach, mogę za to wymieniać wiele zalet takiego organizowania pracy dydaktycznej.

Nauczyciel wieczorynkową porą

       Ponad rok temu pojawił się zupełnie niepozorny pomysł, by wzorem innych województw stworzyć Podlaską Noc Belfrów. Z tego pomysłu  i połączenia kilku silnych osobowości edukacyjnych wyszło zupełnie coś innego. Cztery kobiety, które los postawił na swojej drodze, rzuciły się na głęboką wodę zorganizowania cyklicznej kilkugodzinnej konferencji dla nauczycieli, prowadzonej online i transmitowanej na żywo. Zupełnie nie wiedziałyśmy, jak to wpłynie na nasze życie, ale z pewnością więcej wniosło pozytywnej energii i wiary w ludzi niż pożarło czasu.

Pisać... jak to łatwo powiedzieć!

     Jedną z pierwszych rzeczy, które robię, gdy przychodzi do mnie nowa klasa, jest sprawdzenie ich poziomu rozpisania. Oczywiście zawsze jest jakieś zróżnicowanie, trafia się kilka jednostek potrafiących wyrażać swoje myśli adekwatnie do wieku i możliwości językowych, ale... właśnie to ale zaprząta moją głowę. Ogromna część uczniów nie potrafi pisać na takim poziomie, by płynnie wyrażać swoje myśli, budować ciekawe opisy, wnioskować i sprawnie dzielić tekst na części. Z dużą uwagą pochylam się nad redagowaniem tekstów, bo to według mnie jedna z ważniejszych kompetencji, którą mają wynieść z lekcji języka polskiego - sprawne i precyzyjne pisanie różnego rodzaju tekstów.

Cicha lekcja

      Ten eksperyment wzbudził wśród moich uczniów wiele emocji. Pozytywnych i negatywnych. Cicha lekcja - jedni byli wniebowzięci, inni męczyli się okrutnie. Zasada jest prosta - w trakcie cichej lekcji NIKT nic nie mówi. Ani uczniowie, ani nauczyciel. Warto ja przeprowadzić co jakiś czas w ramach odskoczni od tradycyjnych zajęć i poznawania swoich uczniów. Miło zobaczyć ich w odmiennej sytuacji. Co ważne uczniowie bardzo łatwo wchodzą w konwencję i starają się przestrzegać umowy - porozumiewamy się pisząc pytania i informacje na kartkach.

Po co zadawać pytania?

      Na to pytanie najlepiej odpowiedziałby sam Sokrates, ale jako że z przyczyn obiektywnych nie może, warto skorzystać z jego spuścizny. Pytania sokratejskie - narzędzie filozofów, wykorzystywane przez psychologów, stosowane, by pogłębić i zweryfikować kierunek analizy jakiegoś zjawiska. Czy warto stosować je w szkole? Odpowiedź jest oczywista, szczególnie w czasach, gdy uczniowie najczęściej odpowiadają na pytania, zamiast ćwiczyć ich zadawanie. A już najgorszym przestępstwem na kształtującej się dopiero samodzielności myślenia jest wpajanie młodym ludziom przekonania o jedynej możliwej prawidłowej odpowiedzi, oczywiście zgodnej z kluczem. W związku z tym powstały moje nowe pomoce dydaktyczne - karty pytań sokratejskich i kwestionariusz dialogu sokratejskiego. Mimo, że czerpią z tego samego źródła, przeznaczone są do innego zastosowania.

Ubrać uczucia w słowa

     Opis przeżyć wewnętrznych to jedna z form, z którą mierzy się uczeń. Już wie co, niby wie jak, ale jak przyjdzie co do czego, to wydusi z siebie trzy zdania i twierdzi, że wszystko napisał. I oczywiście wiadomo, że trzeba mu pomóc. I oczywiście zrobić to tak, by miał poczucie sukcesu, sprawczości, samodzielnie wykonanej pracy. I oczywiście mam na to sposób.

Z książką w innym wymiarze

     Kostka Merge Cube robi zawrotną karierę za granicą od kilku lat, w Polsce jest coraz bardziej znana, ja po doświadczeniach pracy z nią jako trener w Mobilnym Centrum Edukacyjnym Erasmus Plus postanowiłam poznać jej inne, nie tylko to rozrywkowo-edukacyjne oblicze gotowych aplikacji.

Stworzyłam swoja własną wirtualną kostkę do opowiadania o przeczytanej kiążce. Idealnie sprawdza się z okularami VR (koniecznie z takimi, które mają okienko na kamerę - świetne będą zwykłe kartonowe na 10 zł). Trzymanie jednoczesnie kostki i telefonu/tabletu może powodować problemy z płynnością ruchów. Kiedy jednak trzymamy kostkę w obu dłoniach, manewrowanie nią staje się o wiele przyjemniejsze.

Częstuj się czekoladą! Przypadek? Nie sądzę...

     "Przypadki macie znać w nocy o północy" - mawiała moja polonistka w podstawówce. Więc kuliśmy, bo nigdy nie wiadomo, której nocy o północy zbudzi nas sroga twarz nauczycielki tuż nad naszą głową. Ale przecież da się inaczej. Wystarczy z nauki zrobić przyjemność - grę, zabawę, piosenkę, wierszyk, przedstawienie, rysunek. Działania mają być skomasowane, by docierały różnymi kanałami. Później wystarczy już tylko powtarzać, odświeżać, przypominać. Najpierw poczęstuję Was czekoladą - i to dosłownie, możecie ją wydrukować i używać z uczniami.

Literacka Jenga

      Któż nie grał w Jengę? Proste zasady, element nieprzewidywalności, koncentracja i sprawność manualna - to pierwsze zalety, które przychodzą mi do głowy, ale z pewnością jest ich więcej. Jak wykorzystuję Jengę na lekcji? Do grania w analizę i interpretację tekstu literackiego. Zależy mi na tym, by uczniowie wyszli poza sztywne ramy klasycznego (jednak nieco monotonnego i przewidywalnego, więc i nudnego) omawiania lektury i wykazali się zarówno umiejętnościami analitycznymi, znajomością terminów teoretycznoliterackich, logicznym myśleniem, jak i kreatywnością. Po odkryciu dwa lata temu kilku zestawów Jengi w domu, którejakoś cudownie się rozmnożyły, wyczarowałam nową pomoc dydaktyczną.

Wywiadowcy

         Dziś prezentuję bardzo uniwersalne narzędzie - pasuje do każdej lektury, tekstu z podręcznika, wielu tekstów literackich, biografii autora i innych spontanicznych zastosowań. To karty z pytaniami do tworzenia wywiadów "Wywiadowcy". Pytania, które układają nasi uczniowie, zwykle są banalne i dotyczą płaszczyzny informacji, wydarzeń, czasami odczuć bohaterów, pozostawiają jednak często pewien niedosyt. Zaopatrzenie ich w pogłębiające temat pytania problemowe zmusza młodch ludzi do poszukiwań i uruchamia bardziej wnikliwe podejście i głębsze refleksje.

Matematycznie na języku polskim

          Przez ostatnie miesiące na moich lekcjach gościła królowa nauk - matematyka. Nie tylko na moich, gdyż do projektu "Matematycznie na języku polskim" dołączyło wielu nauczycieli z całej Polski (i nie tylko). Zamiast go opisywać, zaprezentuję efekty pracy w formie książeczki interaktywnej. Życzę miłej lektury i wielu inspiracji.

Zew natury, czyli szaleństwa na świeżym powietrzu

     Dziś pokażę dwie najlepsze, według moich czwartoklasistów, lekcje języka polskiego w tamtym roku szkolnym. Obie miały najwyższe z możliwych zaangażowanie i dawały dzieciom wybór, poczucie sprawczości, zabawę, współpracę, zastosowanie kreatywności i możliwość wyrażania siebie. Obie nieprzypadkowo rozegrały się na świeżym powietrzu i były dla moich uczniów zaskoczeniem. Ale oni kochają takie niespodzianki!

Wakacyjne inspiracje z Hiszpanii

        Kochani, dziś post nietypowy, bowiem goszczę na łamach mojego bloga Sylwię Maciaszek-Llaneza, nauczycielkę języka polskiego w sobotniej szkole działającej przy Stowarzyszeniu Amigos de la Lengua Polaca w Walencji, która napisała do mnie z gorącej Hiszpanii, a prywatnie mamę 8-letniej Flawii. Popatrzcie, jakie twórcze polonistyczne aktywności zaproponowała na wakacje! Jestem przekonana, że sporo inspiracji można przenieść do każdej szkolnej klasy również w roku szkolnym.

Wyzwania na finiszu, czyli TIKowanie na pożegnanie

     Wielkimi krokami zbliża się koniec roku szkolnego, więc tradycyjnie rozpoczął się coroczny wyścig, gdy metę widać na horyzoncie - szczególnie III klasy gimnazjum starają się o jak najwyższe oceny. Oczywiście wychodząc naprzeciw zapotrzebowaniu stworzyłam dla swoich uczniów wyzwania, które pozwalają podnieść ocenę.

Interaktywnie i TiKowo

Odkąd zaprzyjaźniłam się z platformą Sutori, staram się wykorzystywać ją w czasie lekcji. Daje ona spore możliwości, jeśli chodzi o umieszczanie różnych treści, a opiera się na osi, na której zawieszać można linki, obrazy, tekst, czy filmy. Idealnie nadaje się więc na lekcje podsumowujące. Jest prosta w obsłudze i intuicyjna. Przez początkowy okres uzytkowania daje dostęp do wszystkich elementów, później tylko kilku, co i tak pozwala na przygotowanie ciekawej lekcji lub prezentacji.

Media Project

       Zainspirowana ideą edukacji globalnej postanowiłam zaproponować uczniom działania związane z problemami, dotyczącymi olbrzymiej liczby młodych ludzi na świecie. Informacje o takich zjawiskach zalewają Internet, wystarczy wpisać w wyszukiwarkę hasła typu hejt, fake news, cyberbulling i wiele innych. Klasy III oddziałów gimnazjalnych zrealizowały w I półroczu w ramach języka polskiego projekt z użyciem technologii cyfrowych o wdzięcznej nazwie 'MediaProject'. 

Przygody Noniego

     Kiedy tylko zobaczyłam Noniego pół roku temu, od razu wiedziałam, kim jest. Wiedziałam, że nazywa się Noni i będzie bohaterem niezwykłego dzieła. Ten całkiem pokaźny, żółty, wesoły stworek skradł moje serce, a po wtuleniu się w jego miękki pluszowy brzuszek wiedziałam, że nie oprze mu się również żadne dziecko. Jest po prostu rozbrajający. Wystarczy dołożyć do niego zwykły zeszyt w twardej oprawie i wysłać w podróż, jakiej nie doświadczają zwyczajne zabawki....

W infograficznym skrócie

      Po omówieniu ksiązki E. Hemingwaya "Stary człowiek i morze" podsumowaliśmy ją w formie infografik. Opracowanie ich poprzedziliśmy obejrzeniem kilku ciekawych przykladów, w tym dokładnie przeanalizowaliśmy infografikę z mojego ulubionego cyklu [TU] (strona anglojęzyczna).  Była to również okazja do poćwiczenia translacji i poznania kilku słów w języku angielskim (w moim przypadku były to 'apprentice' - czeladnik, terminator i 'naysay' - zaprzeczyć). Wyliczyliśmy cechy infografiki i różnice między nią a plakatem lub mapą myśli. Ustaliliśmy również kryteria sukcesu do tej formy.

Odwrócona kartkówka

      Już jako uczennica snułam refleksje nad niesprawiedliwością wszelkich kartkówek z treści lektur. Pytania o najdrobniejsze szczegóły zabijają radość czytania, nie pozwalają skupić się na emocjach i przeżyciach wewnętrznych, które wyzwala kontakt z książką, a czynią z tego szlachetnego zajęcia rodzaj sportu. Kto zapamięta najwięcej, który szczegół może pojawć się na sprawdzianie, czym zaskoczy nas polonista. Kiedy widzę w internecie propozycje kartkówek z lektury, mam nieodparte wrażenie, że jest to rodzaj tortury czytelniczej i przyczynek do tworzenia szczegółowych streszczeń typu 'polonista cię nie zagnie'. Paradoksem staje się to, że uczeń, który przeczyta książkę, dostaje niższą ocenę od skutecznego pochłaniacza sztreszczeń.