Z książką w innym wymiarze

     Kostka Merge Cube robi zawrotną karierę za granicą od kilku lat, w Polsce jest coraz bardziej znana, ja po doświadczeniach pracy z nią jako trener w Mobilnym Centrum Edukacyjnym Erasmus Plus postanowiłam poznać jej inne, nie tylko to rozrywkowo-edukacyjne oblicze gotowych aplikacji.

Stworzyłam swoja własną wirtualną kostkę do opowiadania o przeczytanej kiążce. Idealnie sprawdza się z okularami VR (koniecznie z takimi, które mają okienko na kamerę - świetne będą zwykłe kartonowe na 10 zł). Trzymanie jednoczesnie kostki i telefonu/tabletu może powodować problemy z płynnością ruchów. Kiedy jednak trzymamy kostkę w obu dłoniach, manewrowanie nią staje się o wiele przyjemniejsze.

Częstuj się czekoladą! Przypadek? Nie sądzę...

     "Przypadki macie znać w nocy o północy" - mawiała moja polonistka w podstawówce. Więc kuliśmy, bo nigdy nie wiadomo, której nocy o północy zbudzi nas sroga twarz nauczycielki tuż nad naszą głową. Ale przecież da się inaczej. Wystarczy z nauki zrobić przyjemność - grę, zabawę, piosenkę, wierszyk, przedstawienie, rysunek. Działania mają być skomasowane, by docierały różnymi kanałami. Później wystarczy już tylko powtarzać, odświeżać, przypominać. Najpierw poczęstuję Was czekoladą - i to dosłownie, możecie ją wydrukować i używać z uczniami.

Literacka Jenga

      Któż nie grał w Jengę? Proste zasady, element nieprzewidywalności, koncentracja i sprawność manualna - to pierwsze zalety, które przychodzą mi do głowy, ale z pewnością jest ich więcej. Jak wykorzystuję Jengę na lekcji? Do grania w analizę i interpretację tekstu literackiego. Zależy mi na tym, by uczniowie wyszli poza sztywne ramy klasycznego (jednak nieco monotonnego i przewidywalnego, więc i nudnego) omawiania lektury i wykazali się zarówno umiejętnościami analitycznymi, znajomością terminów teoretycznoliterackich, logicznym myśleniem, jak i kreatywnością. Po odkryciu dwa lata temu kilku zestawów Jengi w domu, którejakoś cudownie się rozmnożyły, wyczarowałam nową pomoc dydaktyczną.

Wywiadowcy

         Dziś prezentuję bardzo uniwersalne narzędzie - pasuje do każdej lektury, tekstu z podręcznika, wielu tekstów literackich, biografii autora i innych spontanicznych zastosowań. To karty z pytaniami do tworzenia wywiadów "Wywiadowcy". Pytania, które układają nasi uczniowie, zwykle są banalne i dotyczą płaszczyzny informacji, wydarzeń, czasami odczuć bohaterów, pozostawiają jednak często pewien niedosyt. Zaopatrzenie ich w pogłębiające temat pytania problemowe zmusza młodch ludzi do poszukiwań i uruchamia bardziej wnikliwe podejście i głębsze refleksje.

Wakacyjne inspiracje z Hiszpanii

        Kochani, dziś post nietypowy, bowiem goszczę na łamach mojego bloga Sylwię Maciaszek-Llaneza, nauczycielkę języka polskiego w sobotniej szkole działającej przy Stowarzyszeniu Amigos de la Lengua Polaca w Walencji, która napisała do mnie z gorącej Hiszpanii, a prywatnie mamę 8-letniej Flawii. Popatrzcie, jakie twórcze polonistyczne aktywności zaproponowała na wakacje! Jestem przekonana, że sporo inspiracji można przenieść do każdej szkolnej klasy również w roku szkolnym.

Interaktywnie i TiKowo

Odkąd zaprzyjaźniłam się z platformą Sutori, staram się wykorzystywać ją w czasie lekcji. Daje ona spore możliwości, jeśli chodzi o umieszczanie różnych treści, a opiera się na osi, na której zawieszać można linki, obrazy, tekst, czy filmy. Idealnie nadaje się więc na lekcje podsumowujące. Jest prosta w obsłudze i intuicyjna. Przez początkowy okres uzytkowania daje dostęp do wszystkich elementów, później tylko kilku, co i tak pozwala na przygotowanie ciekawej lekcji lub prezentacji.

Podróże z Małym Księciem

       Przygoda z "Małym Księciem" zaprowadziła mnie niedawno w różne rejony aktywności uczniowskich. Przy okazji tej lektury udało się poczynić sporo ciekawych działań, w związku z tym  tę książkę i jej bohatera uczniowie odczuwają jako bliską i łatwą w odbiorze, mimo poruszanych w niej trudnych i poważnych tematów. Przedstawię kilka pomysłów do wykorzystania przy omawianiu tej pięknej i wartościowej książki.

Wiedźmińska wioska, czyli LARP szkolny

     Obowiązkowym punktem programu klasy III gimnazjum jest u mnie zetknięcie z "Wiedźminem" Andrzeja Sapkowskiego. Uważam, że warto, by uczniowie poznali kilka jego opowiadań z dwóch względów. Po pierwsze jako przykład polskiego fantasy, bazujacego na słowiańskiej mitologii; po drugie zaś jako nawiązanie do gry "The Witcher", która rozsławiła dzięki postaci Geralta z Rivii polskich twórców gry. Jak sie okazuje, wielu uczniów zna lub kojarzy "Wiedźmina"", więc namówienie ich na nieco zwariowane przedsięwzięcie nie jest trudnym zadaniem.

CV, czyli szukamy posady...

    Uczeń powinien wyjść ze szkoły z umiejętnością tworzenia pism użytkowych - teza ze wszech miar słuszna. Tylko jak to zrobić? Dziś zajmiemy się CV. Problem polega na tym, że kilkunastoletni człowiek nie jest zwykle w stanie poszczycić się na tyle bogatym w doświadczenia zyciorysem, żeby było czym CV wypełnić. Ale od czego mamy wyobraźnię! Co mogłoby rozpalić zaangażowanie młodych ludzi i wprowadzić odrobinę nieprzewidywalnosci w ich życie? Jest taki sposób. Najpierw jednak test - co Wy wyczarowalibyście z następującego materiału?

Repetitio est mater studiorum

      Powtórzenie z części mowy w I klasie gimnazjum zajęło nam trochę czasu, jednak nie był to czas zmarnotrawiony! Zaatakowaliśmy wroga na kilka sposobów, podstępnie używając do tego gier.

Wyruszamy na "Łowy"

     Kilka miesięcy temu wpadłam na pomysł prostej i uniwersalnej gry, sprawdzającej lub powtarzającej wiedzę uczniów. Nazwałam ją "Łowy". Zasady, elementy i przygotowanie gry są niesłychanie proste.
Wystarczy kartka formatu A4, na której narysujemy rodzaj tabelki z umieszczonymi w każdej komórce zagadnieniami. Teraz wystarczy, że na karteczkach powypisujemy te zagadnienia (najlepiej po kilka powtórek każdego z nich) i mamy karty do losowania. Do tego długopis dla każdego ucznia (ja stosuję kolorowe pisaki, każdy uczeń w grupie ma iny kolor) i możemy zaczynać.

Lekcja z przesiadką

       Postanowiłam przetestować pomysł na lekcję z przesiadką. Prosty i uniwersalny, więc zdał egzamin na piątkę. Młodzież skupiona na zadaniu, wszystkie polecenia wykonane, a przy okazji wyszły braki w wiedzy, więc to również dobry materiał do autorefleksji dla każdego ucznia. Pomysł krążył od jakiegoś czasu wśród kreatywnych polonistów, ja podpatrzyłam system u Asi Krzemińskiej - Zakręconego Belfra i skorzystałam w jednej z klas z zadań Asi  Heftowicz - Polonisti przy tablicy (zajęcia dotyczące liryki). Dla klasy 1 polecenia stworzyłam sama, można je pobrać TU i TU, wyciąć i skorzystać (lekcja podsumowująca odmienne części mowy).

Powtórzenie w cenie - buszujący w imiesłowach

       Powtórzenie wiadomości o imiesłowach w klasie I.... Brzmi nudno, więc koniecznie należy je ożywić. Do tego celu wykorzystałam kilka sprawdzonych sposobów na zaktywizowanie klasy i urozmaicenie lekcji. Na początek wykorzystaliśmy niezastąpione kości Story Cubes - każdy dostał jedną kość i tworzył czasowniki, od których budował różne formy imiesłowów. Juz samo trzymanie i turlanie kostek było ciekawe, a wymyślanie własnych przykładów całkowicie spersonalizowało pracę.

Wyzwania

           Uważam, że uczniowie lubią  ciekawe wyzwania, szczególnie, gdy mogą chociaż trochę pokazać w nich siebie. Lubia być kreatywni, ale... przy tak olbrzymim obciążeniu nauką i sprawami szkolnymi zwyczajnie nie maja już czasu lub ochoty. Postanowiłam zmotywowac ich do tego, by podjęli się wyzwania, które im rzucę - jeden wybrany przez nich projekt w ciągu półrocza za dodatkową ocenę bardzo dobrą lub celującą z najwyższą wagą. Wymyśliłam sobie dodatkowo, że chcę połączyć dwa priorytety edukacyjne, obowiązujące w tym roku - promocję czytelnictwa i technologie komputerowe. Zaproponowałam 11 zadań, ale młodzież mogła też zgłaszać swoje pomysły. 

Pograjmy na lekcji!

              Gry edukacyjne stanowią olbrzymią wartość dodaną zajęć lekcyjnych. Dają wrażenie mile spędzanego czasu, zakotwiczając w emocjach ucznia pozytywne skojarzenia z konkretnym tematem, działem, czy lekturą. Co jakiś czas każdy nauczyciel powinien pozwolić uczniom na taką "zabawę", obserwując reakcje klasy, jej naturalne zaangażowanie, radość z interakcji i budowanie atmosfery niezwykłości na lekcji. Jeżeli celowo i mądrze dobierzemy gry, uczniowie nauczą się w sposób niezauważalny tego, co próbujemy wcisnąć im na siłę nudną notatką.

Wylosuj sobie wypracowanie!

      Pobudzanie wyobraźni moich uczniów jest dla mnie tak naturalne, jak to, że przychodzą na zajęcia. Wypracowanie klasowe jest w takim wypadku zawsze polem do kilku ciekawych manewrów, odblokowujących wyobraźnię i pobudzających zapał twórczy. Najlepsze warunki do redagowania prac twórczych są wówczas, gdy uczeń uważa, że to, co pisze nie tylko jest łatwe i ciekawe, ale też zaskakujące  i bliskie jego rzeczywistości. Najlepiej też, gdy towarzyszą temu odmienne niż zwykle okoliczności. Zawsze staram się o ciekawe i nietypowe tematy wypracowań. Jeśli uczeń, czytając moje propozycje, uśmiecha się, chichocze albo jest podekscytowany, wiem, że udało mi się sprostać jego oczekiwaniom.

Wyścig z czasem, czyli powtórzenie części zdania

       Misja Syntax zakończyła się prawdziwym wyścigiem z czasem, czyli powtórzeniem  wiadomości o częściach zdania. Uczniowie dzielnie poszukiwali zadań, wykonywali polecenia, odblokowywali hasło i zdobywali odznaki. Ale od początku.

Gramy w powtórzenie

        Podsumowując omawianie "Skąpca" Moliera zaproponowałam uczniom stworzenie gier planszowych. Ochoczo przystąpili do realizacji pomysłu. Każda para uczniów dostała pustą planszę do stworzenia gry. Okazało się, że całkiem sporo darmowych pustych plansz można znaleźć w internecie, chociażby tu, tu, tu, czy tu.

Żywy plan wydarzeń

             Uczniowie uwielbiają w trakcie lekcji wychodzić z sali i wykonywać zadania w ruchu. Moi za każdym razem ochoczo biegają po szkole lub... wyprowadzają zajęcia na korytarz.

Na początek mały quest...

         Gry karciane, kostki zadaniowe, questy, bieganie po szkole, larpy, planszówki, wyzwania czytelnicze i wiele innych aktywności pojawiało się na moich lekcjach w miarę regularnie. Postanowiłam, że zbiorę wszystko w jedną fabularną całość i pogram z uczniami naprawdę... W tym roku zaczynam więc gamifikację zajęć w pełnym wymiarze. Moi uczniowie dostali już karty rozwoju postaci, poznali historię magicznej krainy Lingurii, po której będą się poruszać, podejmując się kolejnych misji i wyzwań. Elementy mechaniki gry wzięłam ze znanych uczniom gier komputerowych, więc czują się w nich jak u siebie. Bazowałam na klimacie fantasy, w związku z tym od razu usłyszałam, że to przecież  RPG. Oczywiście, że tak.