Po co zadawać pytania?

      Na to pytanie najlepiej odpowiedziałby sam Sokrates, ale jako że z przyczyn obiektywnych nie może, warto skorzystać z jego spuścizny. Pytania sokratejskie - narzędzie filozofów, wykorzystywane przez psychologów, stosowane, by pogłębić i zweryfikować kierunek analizy jakiegoś zjawiska. Czy warto stosować je w szkole? Odpowiedź jest oczywista, szczególnie w czasach, gdy uczniowie najczęściej odpowiadają na pytania, zamiast ćwiczyć ich zadawanie. A już najgorszym przestępstwem na kształtującej się dopiero samodzielności myślenia jest wpajanie młodym ludziom przekonania o jedynej możliwej prawidłowej odpowiedzi, oczywiście zgodnej z kluczem. W związku z tym powstały moje nowe pomoce dydaktyczne - karty pytań sokratejskich i kwestionariusz dialogu sokratejskiego. Mimo, że czerpią z tego samego źródła, przeznaczone są do innego zastosowania.

Literacka Jenga

      Któż nie grał w Jengę? Proste zasady, element nieprzewidywalności, koncentracja i sprawność manualna - to pierwsze zalety, które przychodzą mi do głowy, ale z pewnością jest ich więcej. Jak wykorzystuję Jengę na lekcji? Do grania w analizę i interpretację tekstu literackiego. Zależy mi na tym, by uczniowie wyszli poza sztywne ramy klasycznego (jednak nieco monotonnego i przewidywalnego, więc i nudnego) omawiania lektury i wykazali się zarówno umiejętnościami analitycznymi, znajomością terminów teoretycznoliterackich, logicznym myśleniem, jak i kreatywnością. Po odkryciu dwa lata temu kilku zestawów Jengi w domu, którejakoś cudownie się rozmnożyły, wyczarowałam nową pomoc dydaktyczną.

Interaktywnie i TiKowo

Odkąd zaprzyjaźniłam się z platformą Sutori, staram się wykorzystywać ją w czasie lekcji. Daje ona spore możliwości, jeśli chodzi o umieszczanie różnych treści, a opiera się na osi, na której zawieszać można linki, obrazy, tekst, czy filmy. Idealnie nadaje się więc na lekcje podsumowujące. Jest prosta w obsłudze i intuicyjna. Przez początkowy okres uzytkowania daje dostęp do wszystkich elementów, później tylko kilku, co i tak pozwala na przygotowanie ciekawej lekcji lub prezentacji.

Akcja stacja

      "Kamienie na szaniec" podsumowaliśmy w tym roku przy pomocy stacji zadaniowych. Bardzo lubię tę metodę - daje możliwość wykonywania różnych zadań we własnym tempie i dowolnej kolejności. Bardzo angażuje uczniów i wiele uczą się od siebie, pracując w grupach. Nawet trudne lub nieatrakcyjne zadania stają się wówczas wyzwaniem, etapem do osiągnięcia sukcesu lub niespodzianką, z którą należy się zmierzyć.

Magia szóstek - heksy w akcji

     W szkole szóstka to szczególna cyfra. Przez niektórych pożądana, dla innych nieosiągalna. Może więc trzeba zerwać z mitem niedostępności szóstek i pozwolić uczniom wypowiedzieć się w sześcioramiennej formie? Dzisiaj o tym, jak moja fascynacja heksami rozpanoszyła się w przestrzeni klasowej. Heksy, czyli niewielkie sześciokąty, wykorzystuję z lubościa co jakiś czas. Są świetne do układania większych całości, mają sporo możliwości dopasowania do inych heksów (dokładnie sześć), a jednocześnie  ograniczenie (tylko sześć), które pomaga hierarchizować informacje i wyszukiwać najlepsze dopasowania. Wykorzystywane są m.in. przez nauczycieli, stosujacych ocenianie kształtujace.

Lekcja z przesiadką

       Postanowiłam przetestować pomysł na lekcję z przesiadką. Prosty i uniwersalny, więc zdał egzamin na piątkę. Młodzież skupiona na zadaniu, wszystkie polecenia wykonane, a przy okazji wyszły braki w wiedzy, więc to również dobry materiał do autorefleksji dla każdego ucznia. Pomysł krążył od jakiegoś czasu wśród kreatywnych polonistów, ja podpatrzyłam system u Asi Krzemińskiej - Zakręconego Belfra i skorzystałam w jednej z klas z zadań Asi  Heftowicz - Polonisti przy tablicy (zajęcia dotyczące liryki). Dla klasy 1 polecenia stworzyłam sama, można je pobrać TU i TU, wyciąć i skorzystać (lekcja podsumowująca odmienne części mowy).

Lekturowo filmowo poklatkowo

     Jak to zwykle z ciekawymi pomysłami bywa, wpadają do głowy za pięć dwunasta. W ten właśnie sposób zweryfikowałam swoje plany lekcyjne i spontanicznie, zamiast tabelkowego powtórzenia problematyki pozytywistycznych nowel, zaproponowałam nakręcenie krótkich filmów animowanych techniką poklatkową.

Duży format

     Jest coś prowokującego w dużej pustej przestrzeni kartki... Żąda maźniecia, zapisania, skażenia czystej bieli jakimś kolorem, znakiem, śladem bytności człowieka. Widać to dokładnie, kiedy położymy czystą kartkę przed małym dzieckiem. Reakcja jest natychmiastowa - powierzchnia pokrywa się szlakami myśli i tropami rączek. Ludzie lubią rysować, pisać, mazać po pustych białych kartkach. Duży format jest o wiele bardziej kuszący niż mały - prosi się o rozmach, nie ogranicza, zostawia miejsce na coś jeszcze.

Powtórzenie w cenie - buszujący w imiesłowach

       Powtórzenie wiadomości o imiesłowach w klasie I.... Brzmi nudno, więc koniecznie należy je ożywić. Do tego celu wykorzystałam kilka sprawdzonych sposobów na zaktywizowanie klasy i urozmaicenie lekcji. Na początek wykorzystaliśmy niezastąpione kości Story Cubes - każdy dostał jedną kość i tworzył czasowniki, od których budował różne formy imiesłowów. Juz samo trzymanie i turlanie kostek było ciekawe, a wymyślanie własnych przykładów całkowicie spersonalizowało pracę.

Wyścig z czasem, czyli powtórzenie części zdania

       Misja Syntax zakończyła się prawdziwym wyścigiem z czasem, czyli powtórzeniem  wiadomości o częściach zdania. Uczniowie dzielnie poszukiwali zadań, wykonywali polecenia, odblokowywali hasło i zdobywali odznaki. Ale od początku.

Gazetka w rozmiarze mini

         Przy okazji przeprowadzki do nowej sali odnalazłam 7 tablic korkowych. Czym prędzej wykorzystałam je na zajęciach. Podzieleni na grupy uczniowie pracowali nad stworzeniem gazetek na temat "Małego Księcia". Mieli całkowitą dowolność, jeśli chodzi o treści, które umieszczają, więc dosyć twórczo podeszli do stworzenia małych podsumowań. Małych, gdyż tablice mają zaledwie 30x40 cm, czyli mniej więcej rozmiar A3.